Home > Muyer > Día Internacional de les Muyeres Rurales

Día Internacional de les Muyeres Rurales

En 2007 l’Asamblea Xeneral de la ONU estableció’l 15 d’ochobre como Día Internacional de les Muyeres Rurales en reconocencia a “la función y contribución decisives de la muyer rural, incluyida la muyer indíxena, na promoción del desarrollu agrícola y rural, la meyora de la seguridá alimentaria y la desaniciación de la probeza rural”.

Les muyeres xueguen un papel indispensable nes economíes rurales, tantu nos países desarrollaos, como naquellos en víes de desarrollu. Asina, a nivel mundial, la producción de bienes y alimentos, nun 80%, realizase poles muyeres, que sicasí namás son propietaries d’un 2% de los bienes en tierres o capital. Elles son les encargaes de la tierra, de los sos cultivos, de la preservación de les granes, de la repartida y cuidáu de l’agua y del ganáu o de la producción de combustibles pa les families y comunidaes. Too ello añadío al cuidáu de descendientes y del restu de les persones dependientes o non- que formen el núcleu familiar.

El mediu rural necesítales porque son les responsables del asentamientu poblacional, evitando l’avieyamientu o l’abandonu del mediu. Son el motor de la anovación del mediu rural y el centru de les polítiques de desarrollu d’ésti. El so papel ye imprescindible na diversificación de la economía pal caltenimientu de los niveles de renta de les sos families y comunidaes, contribuyendo asina a la vertebración territorial.

Son munchos los problemes y discriminaciones qu’afecten a les muyeres rurales: la mayoría d’elles trabaya tola vida na agricultura o ganadería ensin recibir nenguna remuneración por ello, añadiendo -como nel restu de les muyeres- estos trabayos al domésticu y al de cuidaos; les débiles meyores feches en materia d’igualdá d’oportunidaes ente muyeres y homes nun se dieron nel mediu rural, onde les desigualdaes son inda más patentes; la falta d’infraestructures, la dificultá pa acceder a servicios y les escases o nules oportunidaes llaborales o formatives, obliguen a les muyeres rurales a emigrar a les ciudaes en busca de trabayu, formación y servicios; la falta de corresponsabilidá nos cuidaos de les fíes y fíos y la desigualdá nos permisos por nacencia pa madres y padres, o de los cuidaos de les persones dependientes -agravada pola falta d’escueles públiques infantiles de 0-3 años o servicios asistenciales- son una torga insalvable nel mediu rural pa toles muyeres al acceder al mercáu llaboral n’igualdá de condiciones que los homes; la falta de proximidá de servicios sociales y asistenciales ye una torga más pa que les muyeres, nel ámbitu rural, puedan llegar a la sanidá, la educación o’l cuidáu de les persones dependientes. Tampoco podemos escaecer que nel mediu rural les muyeres en situación de violencia machista difícilmente atopen servicios próximos d’información, prevención o ayuda.

La meyora que supunxo la Llei de Titularidá Compartida al reconocer el trabayu de les muyeres y los sos derechos y l’accesu a prestaciones a les qu’enantes nun podíen, a pesar de ser importante, ye una norma que nun se desarrolló dafechu.

Por too ello, la Organización de Muyer de SUATEA, nel Día Internacional de la Muyer Rural, manifiesta que:

  • Ameyorar la situación de les muyeres rurales pasa por reconocer el so valor fundamental, visibilizando’l so trabayu y necesidaes, fomentando la so capacidá entamadora, empoderamientu y toma de decisiones, facilitando la conciliación de la vida llaboral y personal y el cuidáu de descendientes y dependientes.
  • Desaniciar les desigualdaes nel ámbitu rural ye una obligación del Gobiernu qu’implica al conxuntu de la sociedá y que va actuar en beneficiu de la economía, evitando la despoblación y l’avieyamientu poblacional.
  • Ye necesario la medría de medios y acciones pa combatir les desigualdaes nel mediu rural y avanzar hacia un desarrollu sostenible y integrador de toles necesidaes y diversidaes.
  • Ye imprescindible’l desarrollu y l’impulsu de la Llei de Titularidá Compartida, garantizar la so aplicación, informando y sopelexando la norma, faciendo’l siguimientu sobre la so aplicación y les acciones que sían necesaries pa que la so implantación en tol ámbitu rural sía una realidá.
  • La educación y formación de les muyeres nel ámbitu rural ye un deber del Gobiernu, como lo ye l’accesu a la sanidá y los servicios asistenciales. Los retayos fechos polos gobiernos frenaron les débiles meyores llograes en derechos. Ye imprescindible revertir y invertir.
  • Son necesaries midíes pa fomentar l’asociacionismu de les muyeres rurales y una coordinación ente les alministraciones públiques pa lluchar contra la desigualdá nel mediu rural. Urxe una política d’Estáu basada nel respetu a la diversidá, el desarrollu sostenible y el mediu ambiente.

Organización de Muyer de SUATEA

Esta entrada tamién se puede consultar en: Castellanu